od starożytności do współczesności aloe vera

Ślady pierwszej obecności aloesu odnaleziono także w Egipcie, w „Egipskiej Księdze Lekarstw” oraz papirusie z Eber , które powstały ok 1550r. przed naszą erą. Ówcześni Egipcjanie traktowali aloes niemal mistycznie. Ofiarowywano go w charakterze prezentu podczas czasie pogrzebowych ceremonii będącym symbolem życia po śmierci. Roślinę tą sadzono wokół piramid, znacząc drogę faraonów ku Krainie Umarłych. Po dziś dzień w Egipcie aloe vera sadzony jest wokół cmentarzy. Mahometanie zawieszali go nad wejściem swoich domów jako świadectwo odprawionej pielgrzymki do Mekki. Obyczaj ten nadal funkcjonuje w ”Kraju Faraonów”. Aloes umieszczany jest nad drzwiami nowego domu, w celu sprowadzenia do niego dobrobytu i zdrowia. Pozbawiony w ten sposób wody i ziemi mógł przetrwać tak całe lata , a wręcz zakwitnąć. Współcześnie aloes znalazł się pod lupą naukowców. Pierwszy, znaczący przełom w zastosowaniu aloesu na zachodzie, nastąpił w 1934r.
Wówczas technologia wykorzystania promieni RTG była jeszcze dosyć prymitywna i powodowała nieprzyjemne schorzenia skóry. Przypadki owrzodzeń i łuszczeń zdarzały się każdego dnia. Medycy wobec niemożności wyeliminowania takich stanów uciekali się nawet do stosowania przeszczepów skórnych, które najczęściej kończyły się porażką. Dr Collins razem z synem zaczęli stosować liście aloesu pospolitego, w leczeniu tego typu oparzeń. Efekty okazały się zdumiewające. Skóra po oparzeniach goiła się w ciągu miesiąca, nie dochodziło do zbliznowacenia, a włosy na oparzonej skórze głowy zaczęły szybko odrastać.